Przeglądarka metadanych TIFF — odczytać IFD, kolejność bajtów i EXIF

W TIFF metadane to sam plik

Każdy inny format doczepia metadane z boku: JPEG kładzie blok TIFF w segmencie APP1, HEIC trzyma go jako element, PNG wymyślił fragmenty. TIFF nie ma segmentu, bo go nie potrzebuje — plik otwiera się 8-bajtowym nagłówkiem wskazującym na Image File Directory, a ten katalog jest zarazem spisem znaczników i wskaźnikiem do pikseli. Czytając EXIF gdziekolwiek indziej, czytasz kawałek TIFF przepisany do innego kontenera.

Kolejność bajtów się ogłasza, a nie zakłada

TIFF zaczyna się od II albo MM — Intel czy Motorola, od młodszego czy starszego bajtu — a dalej pisze liczbę 42 w tej samej kolejności jako sprawdzenie samego siebie. Wszystko, co idzie potem, każde przesunięcie i każda liczba całkowita, czyta się właśnie tak. Dlatego ten sam znacznik może leżeć w dwóch układach bajtów i dlatego ucięty TIFF zawodzi tak zupełnie: bez nagłówka nie da się odczytać ani jednego przesunięcia w pliku.

Jeden plik, kilka katalogów

IFD łączą się w łańcuch: każdy kończy się przesunięciem następnego albo zerem. Skan wielostronicowy używa tego łańcucha na strony, a miniatura leży zwykle w drugim katalogu. EXIF i GPS to podkatalogi podwieszone do pierwszego znacznikami-wskaźnikami. Tabela poniżej może więc pokazywać ci pierwszą z kilku stron — a surowy DNG, będący TIFF-em z dodatkowymi znacznikami, ma ten sam kształt.

Gdzie TIFF trzyma rzeczy

II / MM: Kolejność bajtów, w pierwszych dwóch bajtach. Cała reszta czyta się przez nią.
IFD0: Katalog główny: znaczniki obrazu, marka, model, ułożenie, rozdzielczość.
IFD1: Drugi katalog, zwyczajowo miniatura albo następna strona.
ExifIFD: Ekspozycja, obiektyw i czas zdjęcia. Podkatalog, do którego prowadzi znacznik-wskaźnik.
GPSIFD: Szerokość, długość, wysokość. Kolejny podkatalog.
StripOffsets: Gdzie leżą piksele. Znacznik jak każdy inny — i o to właśnie chodzi.

Pytania o TIFF

Dlaczego znaczniki się czytają, choć przeglądarka nie pokazuje obrazu?

Bo odczyt znaczników to przejście po katalogach i przesunięciach, czyli arytmetyka, a pokazanie obrazu wymaga dekodera do kompresji, której plik używa. Żadna popularna przeglądarka nie niesie dekodera TIFF. Podgląd powie, że jest niedostępny; tabela znaczników będzie pełna.

Czy DNG to to samo co TIFF?

Budową prawie. DNG zbudowano na TIFF/EP, więc ma ten sam nagłówek, te same katalogi i te same 12-bajtowe wpisy znaczników, plus dodatkowe znaczniki na surowe dane matrycy. Wszystko, czego uczysz się tu o IFD, do niego pasuje.

Mój TIFF ma 40 stron. Którą widzę?

Pierwszą. Katalogi to lista powiązana, a ten obszar pracy czyta ten, na który wskazuje nagłówek, czyli stronę pierwszą. Dalsze strony niosą własne znaczniki i nie są pokazywane.

Jak czyści się TIFF?

Przez czyszczenie przekodowaniem, które eksportuje JPEG. Ponieważ znaczniki TIFF i jego wskaźnik do pikseli mieszkają w tej samej strukturze, nie da się w przeglądarce puścić znaczników i zostawić pliku TIFF-em — a zapisać TIFF i tak żadna nie umie.

Co potrafi

Usunąć dane EXIF: Przeciągnij zdjęcie i pobierz kopię bez wpisanych metadanych. W JPEG odpada segment EXIF bez tykania pikseli; HEIC, PNG, WebP i reszta zostają przekodowane. Nic nie trafia na serwer.
Usunąć położenie GPS: Zobacz współrzędne, które niesie zdjęcie, i pobierz kopię bez nich. JPEG traci znaczniki miejsca i zachowuje całą resztę. Nic nie trafia na serwer.
Zmienić EXIF w JPEG: Zmień tytuł, autora, opis, prawa, program i czas zdjęcia w JPEG, a potem pobierz zmienioną kopię. Działa na urządzeniu; twojego oryginalnego pliku nikt nie tyka.
Przeglądarka XMP, IPTC i ICC: Odczytaj każdą grupę metadanych, którą niesie plik — EXIF, XMP, IPTC, ICC, notatki producenta — pogrupowaną i możliwą do wyeksportowania jako JSON. Do kontroli materiałów, ekspertyzy i sprawdzania toku pracy. Nic nie trafia na serwer.
Otwieranie kilku zdjęć: Otwórz do pięćdziesięciu zdjęć, zobacz, które niosą lokalizację, i zabierz cały zestaw jako arkusz. Nic nie jest wysyłane, a oryginały nigdy nie są nadpisywane.