Een foto lezen op het toestel dat hem maakte.
Beide telefoonplatformen laten je een deel zien van wat een foto draagt. Alles laat geen van beide zien.
Op een iPhone
Open de foto in Foto's en veeg omhoog, of tik op de infoknop. Je krijgt camera en objectief, de belichtingswaarden, de bestandsgrootte en afmetingen en — heeft de foto coördinaten — een klein kaartje met de plaatsnaam. In datzelfde venster kun je de locatie voor die foto in je bibliotheek aanpassen of weghalen, en dat is het weten waard: het verandert wat de bibliotheek bewaart, en dat is niet hetzelfde als een kopie veranderen die je op het punt staat te versturen.
Op Android
Veeg in Google Foto's omhoog op de foto of tik op de infoknop voor een vergelijkbaar venster: datum, camera, belichting en een kaart als er een locatie is. Wat je daarbuiten ziet hangt af van de fabrikant, want galerijprogramma's verschillen per merk en sommige tonen aanzienlijk minder. Een bestandsbeheerder toont meestal alleen de grootte en de datum.
Wat de ingebouwde vensters weglaten
Beide zijn uitgekozen weergaven van een handvol velden. Geen van beide toont je het IPTC-bijschrift, het XMP-blok dat een bewerker schreef, het kleurprofiel, de eigen notities van de maker of de miniatuur in de metadata. Is je vraag wat een bestand prijsgeeft in plaats van welke instellingen gebruikt zijn, dan is dat gat juist het belangrijke deel.
De ruwe tags op de telefoon zelf lezen
Een browser volstaat. Dit werkblad ontleedt het bestand met de eigen mogelijkheden van de browser, dus het werkt vanaf een telefoon net als vanaf een computer, en de foto wordt nooit geüpload — wat op een telefoon meer telt, want het bestand waar je nieuwsgierig naar bent is daar meestal persoonlijk.
Open een foto van je telefoon
Kies een foto uit je fotorol en je krijgt de volledige tagtabel in plaats van een samenvattend venster. Er wordt niets ergens heen gestuurd.